Dnia 14 października 2021 roku uczniowie klas trzecich wraz z wychowawcami uczestniczyli w seansie filmowym w kinie „Kijów” – na filmie pt. „Mistrz”.

Jest to obraz o charakterze autobiograficznym i jest oparty na faktach. Główny bohater to Tadeusz Pietrzykowski – pseudonim Teddy (w tej roli Piotr Głowacki) – mistrz Polski w boksie w wadze piórkowej i koguciej w latach 30- tych XX wieku w klubie Legia-Warszawa.

Już na początku II wojny światowej dostaje się do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau i więźniem o jednym z najniższych numerów –77. Przebywa tam około 3 lat i stacza kilkadziesiąt walk bokserskich na zaimprowizowanym w obozie ringu. Początkowo pracuje przy remoncie koszarów i w stolarni. Walczy z bokserami o cięższej kategorii wagowej (Walter, Max, Hamerslog) i zawsze wygrywa. W nagrodę dostaje chleb, jabłka, kiełbasę i zawsze tymi – największymi w obozie – dobrami dzieli się z innymi więźniami. Zyskuje dostęp do ambulatorium SS, co pomaga w zdobywaniu lekarstw, zwłaszcza przeciwko tyfusowi. Dostaje również lżejszą pracę w stajni końskiej.

Teddy nigdy nie godził się z niemieckim stereotypem, że „boks to sport dla chamów”. Jest wrażliwy, właśnie w obozie snuje refleksje na temat starożytnych igrzysk w Olimpii, przypomina, że starożytni sportowcy składali przysięgę przed Zeusem, o walkę według reguły równych szans i szacunku dla przeciwnika i siebie.

Jego postawa dodawała sił i nadziei na przetrwanie innym więźniom, którzy mówili mu – „nie walczysz dla siebie – walczysz dla nas…”

Nieugięta postawa Tadeusza Pietrzykowskiego irytowała SS-manów, po jednej z walk został żywcem powieszony na szubienicy, a na jego szyi znalazła się ironiczna tabliczka „MAJSTER- MISTRZ”. Teddy przeżył obóz, jeszcze przed wyzwoleniem jego sława dotarła do komendantów obozów koncentracyjnych w III Rzeszy, chcieli go tam widzieć w walkach, dlatego opuszcza on obóz.

Pytany, co będzie robił po wojnie – odpowiadał, że znajdzie sobie dom, znalazł go w swojej ojczyźnie i zajął się trenowaniem dzieci i młodzieży w boksie. Uważał, że sport w każdych warunkach daje człowiekowi hart ducha i nadzieję.

Film ukazuje również – w szerszej perspektywie – warunki życia w obozie, niewolniczą pracę ludzi, los kobiet, dzieci, Żydów i księży. Ukazuje również sylwetki funkcjonariuszy obozowych, ich wille, obrazy, meble – ich postawę „tu żyć i tu umierać…”.

Ważnym symbolem w filmie jest motyw anioła – w willi jednego z funkcjonariuszy wisi reprodukcja drzeworytu Albrechta Dürera pt.”Anioł z kluczem do otchłani”, ukazuje apokaliptyczny obraz obozu jako piekła na ziemi.

Film ma duże walory wychowawcze: przybliża postać polskiego sportowca i jego szlachetną sylwetkę w czasach „pogardy człowieka”. Ukazuje funkcjonowanie ludzi w warunkach ekstremalnych (obóz). Tworzy portrety ludzi, którzy bezkrytycznie służyli systemowi politycznemu (faszyzm).

Film wpisuje się w realizację podstawy programowej z języka polskiego, historii i wiedzy o społeczeństwie. Oddziałuje na młodych widzów, o czym świadczyło skupienie, powaga i właściwa postawa podczas projekcji filmu.

Kraków, 16.10.2021 r., mgr Anna Urbańska, nauczyciel języka polskiego