W dniach 2-9 listopada 2024 roku, uczniowie IX LO im. Zygmunta Wróblewskiego w Krakowie: Nadia Kujawska (3a), Ida Przybyło (3a), Patryk Zwierz (3a), Maja Wierzbicka (4a), Jan Sieńko (4a), Karol Jarominek (4b) i Kinga Gaździńska (4c), uczestniczyli w międzynarodowym angielskojęzycznym projekcie pt. „From Footprint to Handprint: How to Leave a Mark”, który odbył się w Niemczech w Nadrenii-Palatynacie w ośrodku szkoleniowym Europahaus Marienberg.

Projekt został zrealizowany ze środków europejskiego programu edukacyjnego Erasmus+. Uczestniczyło w nim 38 licealistów z 6 krajów Europy, takich jak: Polska, Czechy, Litwa, Chorwacja, Niemcy i Hiszpania.

Nasze Liceum współpracuje z ośrodkiem Europahaus Marienberg od 2013 roku i jest jego stałym partnerem w realizacji projektów międzynarodowych. Sprawy organizacyjne związane z realizacją projektu (merytoryczne i finansowe) przygotowały Pani mgr Barbara Stanek i Pani mgr Aleksandra Pagacz-Pociask, opiekę nad młodzieżą w czasie wyjazdu pełniła Pani mgr Barbara Stanek.

Kraków, 12.11.2024 r., mgr Barbara Stanek

FOTOGALERIA >>>>

WRAŻENIA UCZNIÓW – UCZESTNIKÓW PROJEKTU

Projekt Erasmus+ pt. „ From Footprint to Hand Print: How to Leave a Mark”,

Niemcy, Nadrenia-Palatynat, Europahaus Marienberg 02.– 09.11.2024

Sobota 02.11.2024

Wczesnym rankiem, pełni ekscytacji wyjechaliśmy do Niemiec. W godzinach popołudniowych dojechaliśmy do ośrodka i po zostawieniu bagaży udaliśmy się na przechadzkę po urokliwym miasteczku Bad Marienberg. Po powrocie czekała nas kolacja, podczas której zostały nam przedstawione podstawowe obowiązujące nas zasady. Po posiłku udaliśmy się do pokoi, by odpocząć przed czekającym na nas „nieznanym”.

Niedziela 03.11.2024

Dzień zaczęliśmy od zajęć integracyjnych, które miały na celu rozbudzenie nas po pierwszej nocy i poznanie się uczestników. Na początku zagraliśmy w dwie prawdy i fałsz. Sala podzielona została na trzy rzędy odpowiadające trzem faktom, które każdy musiał o sobie opowiedzieć, przy czym jeden z nich był kłamstwem. Inni uczestnicy poprzez zajęcie miejsca w jednym z trzech pól pokazywali, że uznają to stwierdzenie za fałszywe, a osoba, która przedstawiała historie, sygnalizowała która z ich była nieprawdziwa przez oświetlenie lampą danej grupy.

Ponieważ nasze pierwsze zajęcia odbywały się w niedzielę, niektórzy z nas przerwali je i poszli na mszę do kościoła. W grupie tej znaleźli się Polacy, Czesi i Hiszpanie. W tym samym czasie ci, którzy zostali, dalej się integrowali, grając w Bingo. Naszą ostatnią aktywnością przed obiadem było opisywanie naszych oczekiwań i życzeń dotyczących dalszego przebiegu projektu.

Około godziny drugiej, po przerwie obiadowej wróciliśmy do sali seminaryjnej, gdzie zostaliśmy podzieleni na grupy międzynarodowe. Otrzymaliśmy do omówienia tematy z zakresu ekologii, np. „Jak uczyć w szkołach, aby lepiej promować zrównoważony rozwój” lub „Wynalazki wspomagające zrównoważony rozwój”. Żeby łatwiej było nam się skoncentrować na temacie, poszliśmy na spacer do lasu. Po powrocie do ośrodka zaczęliśmy przygotowywać plakat na otrzymany temat – mieliśmy również za zadanie postarać się, aby plakat przyciągał jak najwięcej uwagi. Prezentowanie plakatów zostało przełożone na następny dzień, a wieczorem, po kolacji obejrzeliśmy film francuskiej produkcji pt. „Tomorrow”, który na różne sposoby przekonywał oglądających, że ekologiczny tryb życia jest konieczny i to, jak ważna jest różnorodność i znaczenie małych społeczności.

Poniedziałek 04.11.24

Dzień zaczęliśmy od prezentacji plakatów przygotowanych poprzedniego dnia. Wszyscy spacerowali po pokoju, zatrzymując się po kolei przed poszczególnymi pracami i słuchali krótkiego objaśnienia tematów; związane one były na przykład: z wymyśleniem ekologicznych innowacji w szkołach czy miastach lub przedstawieniu „lokalnych bohaterów” z krajów, z których pochodzimy. Na koniec można było zadać pytania dotyczące plakatów.

Następnie prowadzący seminarium wytłumaczył nam zagadnienie „footprintu” i wyświetlił link do strony, na której każdy mógł obliczyć swój własny ślad węglowy. Poprzez odpowiadanie na pytania dotyczące jedzenia, zużycia światła i sposobów podróży, ukazywał się skłaniający do refleksji wynik. Przedstawiono go poprzez przeliczenie, ile kul ziemskich potrzebowałaby ludzkość, gdyby wszyscy żyli tak, jak odpowiadająca na pytania osoba.

Ostatnie zadanie na ten dzień polegało na dobraniu się w 6-osobowe zespoły i przybliżenie wylosowanego tematu pozostałym grupom. Trudność tego zadania polegała na tym, że nie można było stworzyć zwykłej prezentacji. Realizując to zadanie, musieliśmy stworzyć grę lub zabawę, aby zaangażować słuchaczy w nasz projekt.

Wieczorem odbyło się zaprezentowanie projektów. Każda grupa wymyśliła oryginalny pomysł. Niektórzy stworzyli quizy o tym, jaki ślad węglowy mają produkty mięsne, inni odegrali scenki przedstawiające problemy takie, jak wykorzystywanie pracowników w dużych firmach. Wspólna praca nad tym zadaniem zbliżyła członków zespołów i pozwoliła na poznanie siebie nawzajem.

Wtorek 05.11.2024

Dzień rozpoczęliśmy grą pod tytułem “Human Knot”, która polega na utworzeniu kółka i połączeniu dłoni z różnymi osobami. Następnie grupa próbuje rozplątać „ludzki węzeł”. Po tym ćwiczeniu rozpoczęliśmy wprowadzenie do koncepcji „handprint” w formie wizualizacji. Każdy usiadł osobno i wyobrażał sobie, jaki ma wpływ na świat z perspektywy ekologii i co może zrobić, aby poprawić stan środowiska.

Po podzieleniu się na grupy 5-osobowe, każdy z nas miał przedstawić, w formie plakatu, jeden, najczęściej pojawiający się problem w swoim kraju. Przykładowo były to tematy takie jak: recykling lub zanieczyszczenie powietrza spowodowane spalinami samochodowymi. Poszczególne grupy miały odpowiedzieć na 4 podstawowe pytania: kto odpowiada za powstanie problemu, co jest naszym celem – co należy zrobić, aby zlikwidować dany problem, jaki ma on konkretny wpływ na środowisko i ludzi oraz jakie instytucje lub zasoby można wykorzystać do zwalczenia problemu. Uczestnicy mieli minutę na zaprezentowanie swojego pomysłu.

Po południu przeprowadzono debatę „role-play” w urzędzie Rady Miasta, gdzie uczestnicy odgrywali role: burmistrza, jego asystenta, ekspertów ds. środowiska, ds. gospodarki, przedstawicieli partii politycznych, ugrupowań, np. młodzieży i działaczy na rzecz zrównoważonego rozwoju. Już w swoich rolach, przeprowadzono debatę, która miała na celu przedstawienie opinii poszczególnych grup, wyrażenie opinii, a następnie przegłosowanie kilku uchwał, np. uchwały o obowiązkowej instalacji paneli słonecznych na nowopowstających budynkach, o zakazie ruchu dla samochodów w centrum miasta, o zwiększeniu podatku od emisji CO2.  Po uważnym wysłuchaniu opinii poszczególnych grup i po burzliwej dyskusji, na drodze głosowania ustalono, że nie zostanie wprowadzony nakaz instalacji paneli słonecznych, natomiast zaaprobowano dwie pozostałe propozycje.

Po kolacji, na zakończenie dnia, odbył się tzw. „Sustainable Innovation Fair”, podczas którego grupa z każdego kraju pokazała i omówiła przygotowaną wcześniej prezentację lub krótki filmik o ekologicznych technologiach i innowacjach, które są upowszechniane w poszczególnych państwach.

Środa 06.11.2024

Środę zaczęliśmy od śniadania, po którym o 9:00 zebraliśmy się w hali wyjściowej, by pojechać do Koblencji. Godzinę później dojechaliśmy do Twierdzy Ehrenbreitstein, znajdującej się na górze, skąd rozpościera się widok na Koblencję i zbieg dwóch rzek: Renu i Mozeli, tworzących malowniczy trójkąt zwany Deutsches Eck.

Przywitał nas przewodnik, a właściwie z zawodu aktor. Fortecę zwiedzaliśmy w klimacie, wizytujących ją w 1836 roku, brytyjskich inżynierów, a nasz przewodnik prowadził nas, jako lepiej zapoznany z obiektem i zaznajomiony z Prusakami, dżentelmen. Poznaliśmy budowę Twierdzy, jej ogromne znaczenie na ówczesnej granicy i zastosowanie wszystkich jej elementów.

Po zobaczeniu Ehrenbreitstein zjechaliśmy autokarem do starego miasta w Koblencji. Zwiedzanie starówki rozpoczęliśmy na Deutsches Eck, gdzie z odwrotnej perspektywy, wysoko nad nami, mogliśmy podziwiać strategiczne usytuowanie Twierdzy. Tam, gdzie Ren łączy się z Mozelą, czyli na Deutsches Eck, znajduje się ogromny pomnik Cesarza Wilhelma I. Po jego obejrzeniu ruszyliśmy w stronę starego miasta, które pełne jest uroczych zaułków. Tam zjedliśmy obiad, a niektórzy wypili kawę. Kolejne dwie godziny spędziliśmy na przechadzaniu się po mieście, po czym wróciliśmy do Bad Marienbergu. Wieczorem, po kolacji, integrowaliśmy się z innymi grupami międzynarodowymi, m in. przy grze Uno.

Czwartek 07.11.2024

Dzień rozpoczęliśmy grą integracyjną „Web of Connection”, w czasie której uformowaliśmy koło i rzucając kłębek włóczki do innej osoby, stworzyliśmy między nami pajęczynę połączeń, gdy jedna osoba mocniej pociągała za nitkę, każdy z nas to czuł. Gra pomogła nam zrozumieć powiązania i wzajemną zależność między różnymi aspektami działalności społecznych i lokalnych, w których udzielamy się na co dzień – każde nasze działanie pociąga za sobą konsekwencje i wpływa na działania innej osoby.

Następnie stworzyliśmy mapę myśli, z hasłami które kojarzą nam się z przeszkodami stojącymi na drodze dążenia do poprawy sytuacji środowiska ekologicznego; były to np. niski poziom edukacji, nieświadomość problemu, pieniądze, chciwość, nierówności społeczne itp. Najczęściej powtarzające się na mapie hasła wykorzystaliśmy jako tematy główne do naszych projektów finałowych. Ich celem było wymyślenie naszej własnej inicjatywy, którą bylibyśmy w stanie zrealizować w naszych miastach i która miałaby pomóc nam zwalczać daną przeszkodę. Projekty kontynuowaliśmy w kolejnych dniach.

Piątek 08.11.2024

Dzień rozpoczęliśmy od ćwiczenia pobudzającego tzw. „energizera”, i tym razem była to nasza, polska inicjatywa: uczestników projektu nauczyliśmy popularnego w Polsce grupowego tańca – Belgijki. Następnie dyskutowaliśmy w międzynarodowych grupach o tematach zadanych dzień wcześniej i szukaliśmy z użyciem narzędzi AI inicjatyw, które mogą zostać przez nas wykorzystane do rozwiązania problemu.

Po przerwie obiadowej musieliśmy przedstawić nasze pomysły na zasadzie „elevator pitch”, czyli w krótkiej, treściwej, ciekawej formie, by szybko zainteresować odbiorcę. Moja grupa za temat przewodni obrała „Głupotę”, więc przedstawialiśmy istniejące rozwiązania jak TED talki, skauci, oraz przedstawiliśmy debaty jako nasz pomysł niwelujący głupotę w społeczeństwie. Następnie dalej zgłębialiśmy swoje zagadnienia i dodawaliśmy szczegóły do rozwiązania.

Wieczór wykorzystaliśmy na integrację z rówieśnikami z innych krajów; graliśmy w karty, ping-ponga, słuchaliśmy muzyki i rozmawialiśmy. Dzień ten dał nam szansę na rozwój w zakresie pracy w grupie, analizy problemu i jego prezentowania. Dodatkowo, bardzo nas ucieszyło duże zainteresowanie przedstawionym przez nas tańcem wśród przedstawicieli innych krajów.

Sobota 09.11.2024

Na początek dnia, pełni entuzjazmu z jakim nasi rówieśnicy odnieśli się do „rozgrzewki” z dnia poprzedniego, ponownie odtańczyliśmy wspólnie Belgijkę. Następnie zostały zaplanowane prezentacje projektów. Każda grupa wykazała się kreatywnością w sposobie przedstawienia swojej pracy. Moja grupa pokazała projekt dotyczący chciwości w formie indywidualnej konsultacji z uczestnikami. Ustawiliśmy stoliki i każdy z nas miał inne zagadnienie „do konsultacji”. Uczestnicy seminarium podchodzili do nas i dopytywali się o konkretne szczegóły rozwiązania, jakim była aplikacja umożliwiająca szybkie zgłoszenie nieprzepisowo zaparkowanych samochodów. Miało to pomóc w polepszeniu społecznej przestrzeni, poprzez m.in. zwolnienie zastawionych chodników, bądź bezprawnie zajętych miejsc dla osób niepełnosprawnych. Część dochodów z nałożonych mandatów, przeznaczona byłaby na cele charytatywne.

Następnie udaliśmy się na przerwę obiadową, a potem na spacer do znajdującego się nieopodal „Wild Parku” – ZOO, gdzie przeszliśmy się klimatycznymi alejkami, karmiąc znajdujące się tam zwierzęta (owce, muflony, sarny). Po powrocie, już w sali seminaryjnej, odbyliśmy sesję wizualizacji, w czasie której wyobrażaliśmy sobie miasto w 2030 roku, w którym zostały zastosowane innowacje zrównoważonego rozwoju analizowane przez nas podczas całego projektu. A potem każdy z nas przykleił sobie na plecach kartkę, na której inni uczestnicy wpisywali swoje pozytywne wrażenia, myśli dotyczące naszej osoby. Dokonaliśmy podsumowania wyjazdu, pisząc feedback dla instruktorów. Zostały nam rozdane kartki, na których pierwszego dnia projektu napisaliśmy o swoich oczekiwaniach, a teraz mogliśmy je skonfrontować z rezultatem. Następnie dostaliśmy czas na przygotowanie przemowy końcowej.

Po kolacji wróciliśmy do sali seminaryjnej po raz ostatni. Odbyła się ceremonia zakończenia programu. Organizatorzy rozdali nam certyfikaty i każdy miał okazję wypowiedzieć się o swoich odczuciach i podziękować za wyjazd. Mimo że wyjeżdżaliśmy jaki pierwsi, mieliśmy czas na ostatnie rozmowy i zdjęcia. O godzinie 21:30, żegnani przez liczną grupę zagranicznych kolegów, ruszyliśmy w drogę powrotną do Polski z bagażem pięknych wspomnień.

Dziękujemy Pani Profesor Barbarze Stanek, że przez cały tydzień pełniła nad nami opiekę.