W dniu 19 grudnia 2017 roku uczniowie klas: 1d, 1e i 2c obejrzeli w Operze Krakowskiej spektakl baletowy pt. „Dziadek do orzechów”, czyli widowisko teatralne, w którym głównym środkiem wyrazu jest taniec, wykonywany przez tancerzy według choreografii z towarzyszeniem muzyki, na tle dekoracji. „Spotkanie z muzyką i tańcem” zrealizowane zostało w ramach programu wychowawczego klas, mającego na celu m.in. uwrażliwianie młodzieży na sztukę wysoką, jaką oferuje królewskie miasto Kraków.

„Dziadek do orzechów to jeden z najpopularniejszych w świecie baletów klasycznych – opowieść o dziewczynce, która za sprawą gwiazdkowej zabawki, dziadka do orzechów, wędruje przez baśniową krainę cudowności, gdzie wszystko jest możliwe, jak we śnie… Baśń o „Dziadku do Orzechów i Królu Myszy” napisał w 1816 r. niemiecki poeta, pisarz, muzyk i malarz w jednej osobie E.T.A. Hoffmann. Jej francuska adaptacja pióra Aleksandra Dumasa-ojca zainspirowała twórców w Teatrze Maryjskim w Petersburgu. Baletowy kształt baśni powstał w wyobraźni ojca rosyjskiej szkoły tańca Mariusa Petipy, skomponowanie muzyki powierzono Piotrowi Czajkowskiemu, po sukcesie jego „Śpiącej królewny”, także w układzie sławnego choreografa. Premiera „Dziadka” odbyła się w 1892 r.

Piękna, efektowna muzyka Czajkowskiego stała się natchnieniem dla kolejnych pokoleń artystów baletu. Twórcą naszego przedstawienia jest Emil Wesołowski, wybitny polski choreograf, od 30 lat związany z Teatrem Wielkim Operą Narodową jako tancerz, dyrektor baletu i autor przedstawień. Przez baśniowe światy poprowadzi widza malarska, wykorzystująca współczesne techniki komponowania obrazów scenografia Marka Grabowskiego, a pracownie krawieckie uszyły blisko dwieście bajecznych kostiumów, zaprojektowanych przez Marię Balcerek z charakterystyczną dla jej poetyki fantazją. Tańczy Balet Opery Krakowskiej. Przedstawienie adresowane jest zarówno do dzieci, jak i osób dorosłych”. Źródło: www.opera.krakow.pl

Wyjście na widowisko baletowe zorganizowały i opiekę nad młodzieżą pełniły wychowawczynie klas: Pani mgr Renata Radwańska-Rak (1d), Pani mgr Marta Kokoszka (1e) i Pani mgr Aleksandra Pagacz-Pociask (2c). Opiekę nad uczniami pełnili ponadto: Pani mgr Anna Urbańska, Pani mgr Katarzyna Burkiewicz i Pan mgr inż. Piotr Kmiecik.

Kraków, 20 grudnia 2017 r., mgr Aleksandra Pagacz-Pociask

Streszczenie

Akt I

Pracownia wynalazcy. Drosselmeyer, szalony artysta – konstruktor buduje mechaniczne lalki z zamiarem podarowania ich dzieciom z okazji świąt Bożego Narodzenia, przede wszystkim swojej chrzestnej córce Klarze.

Świąteczny wieczór w domu rodzinnym Klary. Przy choince gromadzą się dorośli i dzieci – Klara, jej brat Franc, Siostra Klary z Narzeczonym i Przyjaciółki, Rodzice, Ciotka oraz wielu gości. Panuje powszechna radość, dzieci cieszą się z otrzymanych prezentów. Jako ostatni pojawia się Drosselmeyer ze swoimi podarunkami. Najpierw uruchamia Szmacianą Lalkę, przeznaczoną dla Klary, a potem Wojownika dla Franca. Główną niespodzianką ma być jednak lalka Dziadka do orzechów, ale Franc uszkadza podarowaną figurę. Klara opatruje lalkę, sadza ją na fotelu i tańczy przed nią kołysankę.

Wieczór dobiega końca, goście żegnają się z gospodarzami i wychodzą. Dom pustoszeje i pogrąża się w śnie. Klara zakrada się do salonu, sadowi się obok Dziadka do orzechów i zasypia. Klara widzi we śnie Drosselmeyera, który kieruje teraz zdarzeniami, jest kreatorem nowej rzeczywistości. Pojawiają się Myszy, które atakują Klarę, ale w jej obronie stają Żołnierzyki. Nagle ożywa Dziadek do orzechów, włącza się do walki i stacza bój z Królem Myszy. Gdy szala walki przechyla się na stronę przywódcy Myszy, Klara rzuca w niego pantofelkiem, co kończy batalię i Myszy wraz ze swym Królem znikają.

Dziadek do orzechów przemienia się w Księcia, w którym Klara zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Metamorfoza jest dziełem Drosselmeyera. Duet miłosny Klary i Księcia przerywa Drosselmeyer wyczarowując zimowy krajobraz i zabiera parę w fantastyczną podróż.

Akt II

Drosselmeyer prowadzi Klarę i Księcia do krainy cudowności, w której rządzi Cukrowa Wróżka. Wróżka w otoczeniu świty ptaków zaprasza przybyłych do swojego królestwa i wraz z Drosselmeyerem prezentuje różnorodność świata – taniec hiszpański, arabski, chiński i rosyjski. Następnie ożywiona Szmaciana Lalka i Wojownik wykonują swój duet taneczny, po którym Drosselmeyer z Cukrową Wróżką zapraszają do tańca Królową Kwiatów z jej świtą. Zachwyceni Klara i Książę wykonują pas de deux. Wirujące w tańcu pary odsłaniają obraz śpiącej Klary obok pozostawionej w fotelu przed choinką lalki Dziadka do orzechów. Źródło: www.opera.krakow.pl