Dnia 31 maja 2019 roku uczniowie: Michał Glanda z klasy 1a oraz Łukasz Dorynek, Aleksander Skrobot, Patryk Golba-Zawadzki i Ignacy Kwinta z klasy 1e, udali się samolotem z lotniska im. Jana Pawła II w podkrakowskich Balicach do Budapesztu, żeby wziąć udział w konferencji międzynarodowej dla polskiej i węgierskiej młodzieży w wieku 16-17 lat pt. „Przyszłość Europy w oczach młodych”. W konferencji uczestniczyło 45 uczniów z Polski i z Węgier. Opiekę nad młodzieżą „Wróblewskiego” pełnił Pan mgr Tomasz Ordyczyński, który przygotował uczniów również od strony merytorycznej do udziału w projekcie.

Całodniowa konferencja miała miejsce 1 czerwca 2019 roku w ośrodku Lakitelek Nepfoiskola w miejscowości Lakitelek, 100 km od Budapesztu. Miejscowość została wybrana nieprzypadkowo, ponieważ jest to miejsce, gdzie odradzała się węgierska opozycja przeciwko ustrojowi komunistycznemu. W związku z tym powstał tutaj doskonale przystosowany ośrodek naukowo-rekreacyjny, w którym odbywają się różne wydarzenia kulturalno-naukowe.

Po wysłuchaniu wykładów naukowców historii z Uniwersytetu w Budapeszcie uczniowie wzięli udział w dyskusji. Tematyka poświęcona była zagrożeniom, jakie napotykają na swojej drodze kraje takie jak Polska, Węgry, czy Słowacja – państwa środkowej Europy. Wykładowcy chcieli przede wszystkim usłyszeć punkt widzenia zgromadzonej w auli młodzieży, jej obawy i nadzieje.

Po obiedzie odbyły się warsztaty. Podzieleni na trzy grupy, z każdej szkoły po jednym uczniu, uczestnicy udali się do osobnych sal ćwiczeniowych, gdzie przelewali swoje myśli na papier na takie tematy jak: “Czy język polski lub węgierski jest potrzebny we wspólnej Europie, czy angielski wystarczy?”, “Czy powinny być wspierane kultury narodowe czy wspólna europejska kultura?”, a nawet pytanie związane ze wspólną armią, tj. “Jakie ma być wojsko europejskie?”

Następnie przyszła pora na debatę, przedstawienie swojego punktu widzenia, argumentowanie oraz kontrargumentację – wywiązała się bardzo zawzięta dyskusja między „Dziewiątkowiczami”, a uczniami warszawskich liceów. Po zmaganiach intelektualnych można było odpocząć w basenie termalnym, zagrać w minigolfa, pograć w piłkę nożną, bądź poprostu pospacerować po malowniczym ośrodku otoczonym węgierskimi winnicami.

Trzeciego dnia polsko-węgierski zespół wyruszył zwiedzić Budapeszt z przewodnikiem.

Pomysłodawcą i organizatorem konferencji była Pani Korinna Wesolowski, prezes Polskiego Stowarzyszenia Kulturalnego im. Józefa Bema na Węgrzech. Uczniowie IX LO wraz z profesorem Tomaszem Ordyczyńskim dziękują Pani Wesolowski za owocną współpracę, niezwykle miłe chwile jakich doświadczyli w ośrodku Lakitelek Nepfoiskola oraz w Budapeszcie, a przede wszystkim za rodzinną atmosferę, której można było się spodziewać po węgierskich Braciach!

FOTOGALERIA >>>>

Kraków, 09.06.2019 r., mgr Tomasz Ordyczyński

Relacja uczniów:

31 maja 2019 r.
Do Budapesztu wylecieliśmy z Balic, a u celu podróży odebrała nas Pani Korinna Wesolowski, prezes Polskiego Stowarzyszenia Kulturalnego im. Józefa Bema na Węgrzech, z którą udaliśmy się do ośrodka Népfőiskola w miejscowości Lakitelek.

Po zaaklimatyzowaniu się w kompleksie, nadszedł czas na integrację z grupami polskimi i węgierskimi – łącznie było nas około 50 osób, w tym uczniowie z trzech warszawskich szkół. Zaczęliśmy od prezentacji i wykładu poświęconemu stowarzyszeniu, które zorganizowało spotkanie oraz poznaniu celu głównego konferencji. Następnie wzięliśmy udział w grze sprawdzającej naszą wiedzę o Unii Europejskiej, a później nadszedł czas na wymianę skojarzeń z Węgrami (w przypadku Polaków) lub Polską (w przypadku Węgrów). W ostatnim etapem integracji zostaliśmy podzieleni na trzy grupy i musieliśmy wykonać pewne zadanie – otrzymaliśmy po jednym nieugotowanym jajku wraz z siatką materiałów i przyborów, a oto co musieliśmy zrobić:

„Naszym zadaniem było zabezpieczenie jajka w taki sposób, aby po upadku z pierwszego piętra nie doznało żadnych uszkodzeń. Integracja okazała się świetną zabawą i ciekawym sposobem na poznanie się, każdy do zadania wniósł trochę siebie samego. Jak się później okazało nasz projekt papierowej osłony zadziałał, jajko przetrwało upadek w stanie nienaruszonym”, Łukasz Dorynek.

„Mimo że nasze jajko się trochę potłukło to świetnie się bawiliśmy podczas wspólnego wymyślania i tworzenia. Udało nam się nawiązać kontakt i to się liczyło” Patryk Golba-Zawadzki.

1 czerwca 2019 r.

„Godzinę po śniadaniu wzięliśmy udział w kolejnych wykładach. Pierwszy dotyczył historii przyjaźni polsko-węgierskiej oraz współpracy między naszymi narodami. Drugi wykład przeprowadził węgierski doktor historii, który przedstawił tezę, zgodnie z którą powodem zacofania państw Europy wschodniej i środkowej były działania państw tzw. Zachodu, które poprzez prowadzenie wojen, okupowanie tych regionów lub przyzwolenie na okupację rosyjską przyczyniły się do zapaści ekonomicznej środkowej Europy. Jako przykład podał okres zaborów, unii austro-węgierskiej, walki o niepodległość, II wojny światowej oraz czasów żelaznej kurtyny. Kolejny wykładowca skupił się na przyszłości Unii Europejskiej oraz Europy, a także możliwych scenariuszach, wśród których były m.in.: koncepcja zjednoczenia Europy w supermocarstwo, rozpad Unii Europejskiej oraz podział Europy na zwalczające się małe Unie Narodów (takich jak Grupa Wyszehradzka), kończąc na wizji znaczącego zislamizowania Europy”, Patryk Golba-Zawadzki.

Po zakończeniu wykładów mieliśmy możliwość zadawania pytań. Na sali była obecna tłumaczka, która służyła pomocą. Największe kontrowersje wywołał drugi wykład.

“Wśród licznych pytań i argumentów ja również wyraziłem swoją opinię oraz zadałem pytanie: Mówi Pan, że państwo okupowane gorzej się rozwija od państwa niepodległego. Rzeczywiście, trudno się z tym nie zgodzić. Jednak gorzej niż państwo okupowane rozwija się państwo prowadzące wojnę, w szczególności na swoim terytorium. Takimi państwami były kraje Ententy podczas I wojny światowej, z Francją na czele. Nie możemy ich obwiniać o brak konkretnej pomocy powstającej wówczas Polsce, gdy nie było jeszcze wiadomo czy ta się w ogóle utrzyma i jakie ma zamiary ten „odradzający się naród”. Francja miała wówczas ogromną liczbę problemów, począwszy od konieczności odbudowy swojego kraju po wojnie, przez okupację terenów upadłego Cesarstwa Niemieckiego, na którym co chwila dochodziło do rozruchów komunistycznych, kończąc na ciągłej rywalizacji z Wielką Brytanią, która bała się silnej Francji. Z tego powodu Dominium było niechętne pomocy walczącej Polsce, starało się ją ograniczyć, ponieważ wiedzieli, że silna Polska to słabe Niemcy, a słabe Niemcy to silna Francja. Nie możemy więc oskarżać Ententy o brak pomocy tak jakby ta nam się należała. Nie mogliśmy też wymagać od nich wywarcia presji na Czechosłowacji, by ci zezwolili na transport wojsk węgierskich do walczącej Warszawy, ponieważ ówczesne relacje między Polską a Czechosłowacją można śmiało nazwać stanem wojennym. Czechosłowacy bali się silnej Polski, a pewnie taka by się mogła ona stać razem z węgierskim wsparciem. Dlaczego Pan mówi o tych złych częściach historii? Racja, nie wolno nam o nich zapominać, ale nie mogą one być naszą podstawą prowadzenia relacji z innymi narodami. Dlaczego nie porozmawiamy o rzeczach jakie nas łączą? Takimi jak słynna przyjaźń polsko-węgierska? Takimi jak wysłanie przez Francję, mimo sprzeciwu Wielkiej Brytanii, do Polski ekspertów i teoretyków wojskowości razem ze sprzętem wojskowym. O tym, że wśród tych Francuzów znajdował się młody oficer, a przyszły przywódca narodu francuskiego i prezydent Francji – Charles de Gaulle. Albo o tym jak marszałek Francji Ferdinand Foch zagroził Niemcom interwencją zbrojną jeśli ci przeprowadzą kontratak na powstańców wielkopolskich? Czy na przykład o fundacji, którą założył przyszły prezydent USA Herbert Hoover, która zbierała datki i za nie kupowała jedzenie, ubrania oraz podstawowe produkty dla polskich dzieci i młodzieży? Albo może coś bliższego nam, młodemu pokoleniu. Ogromna, międzynarodowa akcja, którą honorowym patronatem objął prezydent USA Ronald Reagan oraz premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher. Projekt, w którym wzięli udział przywódcy większości państw Zachodu. Projekt, w którym wszyscy ludzie kultury, nauki czy polityki zjednoczyli się. W tym projekcie wziął udział nawet sam Frank Sinatra i Czesław Miłosz. Projekt „Let Poland be Poland”, po polsku „Żeby Polska była Polską”. Dlaczego nie spojrzymy na to co nas łączy tylko zawsze na to co nas dzieli?”, Patryk Golba-Zawadzki.

„Ogólnie rzecz ujmując wykłady były poświęcone takim tematom jak przyszłość, bezpieczeństwo Unii Europejskiej, działalność Fundacji im. Wacława Felczaka na Węgrzech oraz działalność Polskiego Stowarzyszenia Kulturalnego im. Józefa Bema”, Łukasz Dorynek.

„Po wykładach ponownie zostaliśmy podzieleni na grupy, otrzymaliśmy kartki z pytaniami, na przykład w mojej grupie były takie pytania jak: Co oznacza bycie żołnierzem w Europie? Czy Europa jest kontynentem bezpieczeństwa finansowego, czy wyścigu ekonomicznego? Co odróżnia Europejczyka od innych „obywateli” świata? Postanowiliśmy nie tracić czasu i podzielić się jeszcze na zespoły trzyosobowe, z czego każda otrzymała jedno pytanie. Na sam koniec podsumowaliśmy opracowane przez nas wnioski i udaliśmy się do pokojów na odpoczynek. Ponownie spotkaliśmy się około godziny 16.30 na przedstawieniu wniosków z otrzymanych pytań. Doszło nawet do burzliwej dyskusji przy pytaniu „Od czego Europa jest chrześcijańska?”, Łukasz Dorynek.

„Dostaliśmy cztery pytania, które mieliśmy skomentować wspólnie z Węgrami. Były to: „Jak powinna wyglądać europejska edukacja?”, „Jak powinno się uczyć w szkołach wyższych?”, „Czy w czasach kiedy wszyscy mówią po angielsku, polski i węgierski jest w ogóle potrzebny?” oraz „Co czyni Europę chrześcijańską?”, Patryk Golba-Zawadzki.

Ostatniego dnia pojechaliśmy zwiedzić Budapeszt. Pierwszym przystankiem był Plac Bohaterów, następnie udaliśmy się na krótki spacer po mieście, gdzie zobaczyliśmy między innymi słynne baseny termalne „Széchenyi Fürdő” i zwiedziliśmy Bazylikę św. Stefana. Na koniec dnia pojechaliśmy na górę Gellerta, ze słynnym punktem widokowym oraz pomnikiem Wolności.

„Te 4 dni były bardzo ciekawym doświadczeniem w moim życiu, które z wielką chęcią bym powtórzył. Przeprowadzone warsztaty pozwoliły mi poszerzyć swoją wiedzę dotyczącą Unii Europejskiej jak i pogłębić przyjaźń polsko-węgierską. Miałem okazję poznać wiele wspaniałych osób zarówno wśród organizatorów jak i uczestników oraz zwiedzić piękną stolicę Węgier, Budapeszt”, Łukasz Dorynek.

Opracowali: mgr Tomasz Ordyczyński, Łukasz Dorynek i Patryk Golba-Zawadzki, klasa 1E.